กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่นานนัก หวังเสี่ยวโส่วก็นำคนกลุ่มหนึ่งมา พวกเขาถือข้าวของสารพัดชนิดกับวัสดุมาอย่างเอิกเกริก
พอได้ยินว่าจะมาสร้างเพิงบังแดดให้บ้านหัวหน้าสายตรวจหลิน จางเหล่าซื่อ ผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ในละแวกนั้นก็วางมือจากงานทันที ก่อนพาลูกศิษย์ถือข้าวของรีบมารับใช้
พอพบหน้ากัน จางเหล่าซื่อก็โค้งตัวเล็กน้อยก่อนพูดว่า “นายท่านหลิน เรื่องสร้างเพิงบังแดดให้คุณ วางใจได้เลย! ต่อให้ตอนเที่ยงวันแดดจัดที่สุด คุณนั่งอยู่ในลานบ้านก็ยังเย็นสบาย หากใช้ไปทั้งฤดูร้อนแล้วหลังคาเพิงมีรูรั่วแม้แต่รูเดียว คุณตบหน้าผมได้สองทีเลย!”
หลินเจ๋อพยักหน้า แล้วชี้ไปยังอาหารเช้าบนโต๊ะพลางพูดอย่างสุภาพว่า “กินหรือยัง?”