กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 235 ท่านปู่หลับใหลนิรันดร์ที่ชายแดนเหนือ
เสบียงหล่อเลี้ยงได้เพียงชั่วคราว ผู้มีความสามารถจึงหล่อเลี้ยงได้ถึงร้อยปี
เมื่อเสิ่นเหิงเขียนประโยคนี้ลงในธรรมนูญจวน เสิ่นซื่อหยวนนั่งอยู่หน้าต่างมองอยู่นาน สุดท้ายเพียงพยักหน้าว่า “ดี” ปีนั้นฤดูหนาวมาแต่เนิ่น ๆ หลังจากหิมะแรกโปรยลง ท่านผู้เฒ่าก็แทบไม่ออกจากเรือนนอนอีก
ซุนจี้หมินมาจับชีพจรทุกวัน ใบสั่งยาเปลี่ยนไปสามครั้ง เขาพูดอย่างระมัดระวัง “ท่านผู้เฒ่าอายุถึงแล้ว แต่ก่อนใช้กำลังใจและกายมากนัก ภายหลังยังผ่านการอพยพครั้งใหญ่และความหนาวเหน็บแห่งชายแดนเหนือ หลายปีมานี้หล่อเลี้ยงจนถึงบัดนี้ได้ก็นับว่ายากแล้ว เจ้าจวน ท่านผู้เฒ่าอยากพบผู้ใด ก็ให้พบเถิด”