กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 170 รับเข้าอย่างจำกัด
รุ่งเช้าวันที่สอง ฟ้าเพิ่งสว่าง ห้องโถงหารือก็เต็มไปด้วยผู้คนแล้ว
เสียงร้องไห้นอกประตูใต้เล็ดลอดผ่านกำแพงสองชั้นเข้ามา โจวหมิงหย่วนกางทะเบียนของเมื่อวานออก หน้ากระดาษหนาแน่นยั้วเยี้ย ล้วนเป็นชื่อ ที่มา อายุ และฝีมือ เสิ่นป๋อเยี่ยนนั่งอยู่ด้านซ้าย ไม่ได้แตะถ้วยชามานานแล้ว เสิ่นเฮิงเพิ่งกลับมาจากผลัดเปลี่ยนกำลังรักษาการณ์ที่ประตูเมือง ยังไม่ถอดเกราะ มีฝุ่นเกาะอยู่บนบ่า
เสิ่นเหิงวางร่างข้อกำหนดที่เขียนใหม่เมื่อคืนไว้กลางโต๊ะ
“วันนี้จะกำหนดธรรมเนียมรับผู้ลี้ภัย เมื่อกำหนดแล้วก็ต้องทำตามธรรมเนียม ไม่แก้เพราะเสียงร้องไห้ ไม่แก้เพราะคำขอร้อง และไม่แก้เพราะใครใจอดสงสารไม่ได้”
โจวหมิงหย่วนถามก่อน “เขียนจำนวนสูงสุดไว้เท่าใด”