เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 162 ตีค่ายปากอินทรีแตก
จางซานกลับมาในวันที่เจ็ด ตอนที่เขาเดินเข้าห้องหนังสือ ขากางเกงข้างหนึ่งตั้งแต่หัวเข่าลงไปเต็มไปด้วยโคลน ง่ามมือขวาแตกเป็นตาปลาใหม่ขึ้นมาแถบหนึ่ง เสิ่นเหิงให้ปี้เถาเอาน้ำแกงร้อนมาถ้วยหนึ่ง เขานั่งยองอยู่ที่ธรณีประตูกลืนน้ำแกงจนหมดแล้วจึงเอ่ยปาก
“ภูเขาปากอินทรี สามด้านเป็นหน้าผาชัน อีกด้านหนึ่งเป็นเนินลาด ค่ายโจรสร้างอยู่บนลานราบกลางเขา มองลงมาจากที่สูงเห็นถนนตรงช่องเขา กำแพงค่ายไม่สูงนัก เป็นแนวหินก่อสูงแค่ระดับอก แต่ได้เปรียบที่ภูมิประเทศ ถ้าโจมตีขึ้นไปจากช่องเขา ทางแคบจนเดินสวนกันได้แค่สองคน คนหนึ่งร้อยเฝ้าอยู่ข้างบนโยนหินลงมาก็พอทำให้คนห้าร้อยขึ้นไปไม่ได้แล้ว”
เสิ่นเหิงนั่งฟังอยู่หลังโต๊ะ เบื้องหน้านางกางกระดาษเปล่าแผ่นหนึ่งไว้ ข้างมือวางดินสอถ่านไว้แท่งหนึ่ง
“ว่าต่อไป”
“แหล่งน้ำอยู่ในรอยแยกหินด้านหลังค่าย มีธารน้ำภูเขาสายหนึ่ง น้ำไหลไม่มาก พอให้คนสองร้อยคนกินใช้ เส้นทางเสบียงน่ะ...” จางซานใช้นิ้วมือชี้ทิศทางในอากาศ “พวกมันไม่ทำไร่ไถนา อาศัยดักปล้นคาราวานค้าขายเลี้ยงชีวิต เสบียงสำรองในค่ายข้าคิดว่าไม่เกินสองร้อยต้าน”