เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 155 ยอมจำนนโดยไม่ต้องรบ
เสิ่นเหิงหยิบกระบอกไม้ไผ่ขึ้นมาจากมุมโต๊ะ หมุนในฝ่ามือครึ่งรอบ แล้ววางกลับที่เดิม
“ตีมันไม่คุ้มค่า”
เสิ่นเฮิงพิงวงกบประตู เพิ่งกลับมาจากลานฝึกทหาร ปลายรองเท้ายังติดเศษหญ้า เขาได้ยินคำนี้แล้วไม่ขยับตัว รอฟังประโยคถัดไป
เสิ่นป๋อเยี่ยนนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้านซ้าย พลิกสมุดบัญชีอยู่ พอพลิกถึงหน้าที่ว่าด้วยเส้นทางการค้า นิ้วมือของเขาก็หยุดลง
“ทหารแปดร้อยนาย” เสิ่นเหิงลุกขึ้นเดินไปถึงแผนที่ที่แขวนอยู่บนผนัง ปลายนิ้วแตะลงที่ตำแหน่งของกองพันกานเฉวียน “ยกออกไปตี เราชนะแน่นอน แต่พอตีเสร็จเล่า? ตายบาดเจ็บสักเท่าไร? สิ้นเปลืองลูกศรเกราะเหล็กเท่าไร? ต้องใช้เวลานานเท่าไรจึงจะสะสาง”
มือของนางเลื่อนจากกานเฉวียนไปยังตัวเมืองอำเภอฮวงหยวน แล้วเลื่อนไปยังป้อมตระกูลเสิ่น จุดทั้งสามบนแผนที่เรียงกันเป็นเส้นบิดเบี้ยว