ตอนที่ 147 ป้อมสร้างเสร็จเป็นเมืองกว้าง

ตอนที่ 147 ป้อมสร้างเสร็จเป็นเมืองกว้าง

เมื่อค้อนเหล็กของจ้าวเถี่ยจู้กระแทกลง หินรับน้ำหนักก้อนสุดท้ายก็ถูกตอกลงไปในร่องธรณีประตูตะวันออก

ประกายไฟที่กระเด็นจากผิวดินปลิวมาโดนขากางเกงของเขา เขาไม่ยอมปัดออก แต่ย่อตัวลงใช้ฝ่ามือวัดร่องที่ธรณีประตูประกบกับกำแพงหิน กว้างครึ่งนิ้ว เขาส่ายศีรษะแล้วลุกขึ้น ตะโกนเรียกชายฉกรรจ์สองคนที่กำลังขนหิน

“รื้อทำใหม่ งัดออกมาเจียรออกสามส่วนแล้วค่อยฝังกลับ ธรณีประตูเป็นที่ที่รถต้องวิ่งผ่าน ร่องครึ่งนิ้วนั้นน้ำฝนซึมเข้าไป พอแข็งตัวก็ดันบวมออก ไม่ถึงปีช่องประตูเมืองก็เบี้ยว”

เสิ่นเหิงยืนมองอยู่บนเนินดินห่างออกไปห้าสิบก้าว ลมสารทพัดชายเสื้อของนางปลิวไปทางเหนือ เบื้องหลังคือเมืองชั้นนอกด้านทิศใต้ที่เพิ่งปิดฐานกำแพงเสร็จ

สามเดือน