ตอนที่ 131 รบโลหิตบนเชิงเทินเมือง ศรถูกบ่า

ตอนที่ 131 รบโลหิตบนเชิงเทินเมือง ศรถูกบ่า

วันที่สิบ ณ ค่ายเป่ยเฉิน โลหิตที่ซึมออกมาตามร่องอิฐบนกำแพงเมืองแห้งกรังสนิทแล้ว จับตัวเป็นสะเก็ดบาง ๆ สีน้ำตาลดำ ย่ำลงไปใต้ฝ่าเท้าเหนียวเหนอะหนะ

จ้าวหู่นั่งยอง ๆ อยู่หลังช่องเชิงเทินช่องที่สามของแนวกำแพงฝั่งตะวันออกเพื่อเปลี่ยนกระบอกลูกศร กระบอกเก่าว่างเปล่า กระบอกใหม่เหลือเพียงสิบสองดอก เขาแขวนกระบอกลูกศรเรียบร้อย ใช้หลังมือปาดเหงื่อไคลเปื้อนฝุ่นบนใบหน้า แล้วเหลียวมองไปทางซ้ายแวบหนึ่ง

ทหารราบที่เสิ่นเฮิงนำมานั้นกระจายกำลังอยู่หลังช่องเชิงเทินยี่สิบช่องทางฝั่งตะวันออก สิบวันมานี้สูญเสียไปสิบเก้าคน ผู้ที่ยังมีชีวิตรอดไม่มีใครสมบูรณ์ดีสักคน บ้างใช้ผ้าพันแขนถือทวนด้วยมือข้างเดียว บ้างพันผ้าเปื้อนเลือดรอบน่องลากขากะโผลกกระเผลก แต่ไม่มีใครถอยลงจากกำแพงเมือง เสิ่นเฮิงไม่ถอย ผู้ใดก็ไม่ถอย

“มาแล้ว!” ทหารยามบนเชิงเทินเมืองแหกปากร้องจนเสียงแหบพร่า