ตอนที่ 125 ทหารอดอยากเห็นเสบียงตาเป็นประกาย

ตอนที่ 125 ทหารอดอยากเห็นเสบียงตาเป็นประกาย

เส้นทางสองวัน พวกเขาใช้เวลาเดินทางเพียงวันครึ่ง

ทหารม้าด่านหน้าของจ้าวหู่เก็บกวาดสิ่งกีดขวางทั้งหมดบนเส้นทางเล็กในหุบเขา ส่วนเสิ่นเฮิงนำทหารม้าห้าสิบนายคุ้มกันเกวียนเสบียงยี่สิบคันติดตามอยู่ด้านหลังอย่างกระชั้นชิด เส้นทางแคบจนเกวียนผ่านได้เพียงคันเดียว เสียงกีบล่อและม้าดังก้องสะท้อนอยู่ระหว่างหน้าผาหินทั้งสองด้าน ฟังดูอื้ออึงหนักอึ้ง

พอตกค่ำ พวกเขาไม่กล้าก่อไฟ คนหนึ่งร้อยคนกินเสบียงแห้งกับน้ำเย็น ม้าก็กินหญ้าแห้งริมทางจนหมดสิ้น ยามรุ่งสางพวกเขาถอนค่ายแล้วเดินทางต่อ เมื่อแสงอรุณส่องสว่าง พวกเขาข้ามสันเขาลูกสุดท้ายมาได้ และเงาร่างสีเทาดำของค่ายเป่ยเฉินก็ปรากฏขึ้นบนที่ราบโล่งห่างออกไปสามลี้เบื้องหน้า

ฉางเฟิ่งเหนียนนำคนมารอรับอยู่นอกประตูค่าย