ตอนที่ 114 ราบคาบค่ายหัวเสือ

ตอนที่ 114 ราบคาบค่ายหัวเสือ

วันที่สิบเก้าเดือนสิบ อาทิตย์อัสดงยามโหย่วสามเค่อ

กองกำลัง 150 คนเคลื่อนออกจากประตูเหนือของป้อมตระกูลเสิ่นต่อกันเป็นแถว

กองหน้าคือทหารม้า 50 นาย จ้าวหู่คุม กีบม้าพันด้วยผ้าหนาห่อไว้ ย่ำบนถนนดินจึงมีเพียงเสียงทึบ ๆ กองหลังเป็นทหารราบ 100 นาย เรียงเป็นสองแถว หอกยาวสะพายหลัง พลธนูไว้ที่เอว หลิวสือโถวอยู่ตรงกลางคุมแนวรบ เสิ่นเฮิงพาอาสือและทหารชั้นยอด 20 นายไปข้างหน้าสุด พวกเขาต้องไปถึงปากทางเล็กหลังเขาก่อนกองใหญ่หนึ่งชั่วยาม

แสงจันทราถูกเมฆบางบดบังไปครึ่งหนึ่ง เงาแสงบนพื้นสว่างวาบแล้วดับลงเป็นระยะ เมื่อประตูป้อมปิดสนิทอยู่ข้างหลัง เสิ่นเฮิงหันกลับไปมองแวบหนึ่ง เสิ่นเหิงยืนอยู่ในหอคอยมุมกำแพงป้อม ร่างกายถูกแสงโคมไฟส่องเป็นเงาราง ๆ นางมิได้โบกมือ ทั้งไม่มีกิริยาเกินจำเป็นใด ๆ