ตอนที่ 60 ก้าวสู่ชายแดนเหนือ หยั่งรากใหม่

ตอนที่ 60 ก้าวสู่ชายแดนเหนือ หยั่งรากใหม่

“พอแล้ว”

เมื่อคำนี้ออกจากปากของเสิ่นเหิง ขบวนรถก็เพิ่งผ่านเนินดินลูกแรกหลังด่านตรวจมาแล้ว

เส้นทางหลังจากผ่านด่านตรวจไปแล้ว ต่างจากทางฝั่งใต้โดยสิ้นเชิง ทางหลวงหายไป กลายเป็นทางดินที่เกิดจากรอยล้อรถกดทับสองรอย ผิวถนนแห้งแข็ง มีรอยแตกตัดกันระโยงระยาง ที่ดินสองข้างทางล้วนเป็นที่ร้าง แม้แต่หญ้าแห้งก็ขึ้นเบาบาง ดินเหลืองเปลือยอยู่ใต้แสงตะวัน เปล่งประกายสีเทาขาว

ลมพัดกรรโชกมาจากทิศเหนือ แห้งแล้ง พร้อมเม็ดทราย กระแทกใบหน้าจนแสบ

ปี้เถารัดผ้าใบคลุมรถจากด้านในให้แน่นหนา แล้วพึมพำว่า “ที่แห่งนี้แม้แต่ต้นไม้สักต้นก็ยังไม่มี”

เสิ่นเหิงไม่รับคำ นางเปิดมุมผ้าใบออกมองไปด้านนอก