กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 49 พบโจรยามราตรีในหมู่บ้านร้าง
“เขาเล่าว่าเลยสวีโจวขึ้นไปทางเหนือ สดับมาว่ามีคนกินเปลือกไม้แล้ว”
เสิ่นเหิงกวาดข้าวที่เหลือในชามจนหมดแล้ววางชามลงบนคานรถม้า มิได้เอ่ยคำใด
ปี้เถารออยู่ครึ่งวัน เห็นนางไม่พูดจา จึงมุดกลับเข้าไปในผ้าใบคลุมรถ
ขบวนรถเดินทางอยู่ในโลกปฐพีสวีโจวสองวัน วันที่สามยามตะวันลับเขา หลี่ซื่อที่ไปตรวจทางข้างหน้าก็วิ่งกลับมา ยืนนิ่งอยู่ข้างลาของเสิ่นเฮิง แล้วชี้นิ้วมือไปทางทิศตะวันตก
“นายน้อยใหญ่ ข้างหน้ามีหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ว่างเปล่า”
เสิ่นเฮิงพลิกตัวลงจากลา “ว่างเปล่าหรือ ไม่มีสักคนหรือ”
“ไม่มีสักคน” หลี่ซื่อหอบหายใจ “ประตูเปิดหมด เตาไฟยังอยู่ แต่ไหข้าวว่างเปล่าทั้งหมด เล้าไก่ในลานบ้านก็ว่างเปล่า แม้แต่สุนัขก็ไม่มีสักตัว ดูท่าทางทั้งหมู่บ้านพากันหนีไปแล้ว อย่างมากก็เพิ่งจากไปสิบกว่าวัน”