ตอนที่ 13 ลูกคิดหลิ่วซื่อ

ตอนที่ 13 ลูกคิดหลิ่วซื่อ

“เด็กของท่านไม่ได้รับความลำบากอันใด เพียงใบหน้ามีอาการคันสักสองสามวัน อีกไม่กี่วันก็จะหายเอง”

เมื่อเอ่ยคำนี้ออกมา ดวงตะวันก็บ่ายคล้อยไปทางทิศตะวันตกแล้ว

ปี้เถากลับมาบอกว่า ทางเรือนรองเชิญหมอมาอีกครั้ง หลิ่วซื่อร้อนใจเดินวนอยู่ในลานบ้าน ถึงกับไม่ได้สั่งห้องครัวเตรียมอาหารค่ำ เสิ่นเหิงได้ยินเพียงขานรับอือเสียงหนึ่ง ก้มหน้าพลิกคัมภีร์สตรีเล่มนั้นต่อไป

ตำราพลิกไปได้เพียงครึ่งหนึ่ง สายลับก็มา

ผู้ที่มาเป็นหญิงรับใช้ทำงานหยาบคนหนึ่ง ใบหน้าเผยความเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกล พอเข้ามาก็โขกศีรษะคารวะเสิ่นเหิงครั้งหนึ่ง ล้วงกระดาษแผ่นเล็กที่พับเป็นชิ้นเล็ก ๆ ออกจากแขนเสื้อ ยื่นขึ้นด้วยสองมือ