กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 7 ใต้แสงจันทร์ดักจดหมายไม่เหลือร่องรอย
“ออกเรือนยามค่ำ”
สี่คำนี้ทำให้ชิงหลัวกังวลอยู่ทั้งวัน
พอถึงยามค่ำ เสิ่นเหิงเปลี่ยนเป็นเสื้อกั๊กแขนสั้นคอแคบสีดำอมน้ำเงิน ผมยาวม้วนขึ้นเป็นมวยง่าย ๆ คลุมทับด้วยผ้าคลุมสีเทาหม่น เงาคนที่สะท้อนอยู่ในกระจกทองแดง ยังจะมีสภาพเป็นคุณหนูสูงศักดิ์แห่งเจียงหนานหลงเหลืออยู่แม้เพียงเสี้ยวเดียวได้อย่างไร
ชิงหลัวอยู่ข้าง ๆ ใจร้อนจนต้องถูมือไปมา “คุณหนู ท่านจะไปทำสิ่งใดกันเจ้าคะ ให้บ่าวตามไปด้วยหรือไม่”
“ไม่ต้อง เจ้าเฝ้าอยู่ในเรือน ถ้ามีผู้ใดมาถาม ก็บอกว่าข้าพักผ่อนแล้ว ไม่พบผู้ใดทั้งสิ้น”
“แต่คุณหนูออกไปผู้เดียว หากเกิดอันตรายขึ้นมา...”
“วางใจเถิด” เสิ่นเหิงผูกสายผ้าคลุมให้เรียบร้อย “ข้าไม่ได้ออกจากจวน”