กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉู่หรานลงมือทำงานง่วนอยู่หลายวัน บางจุดเห็นผลชัดเจนมาก ต้นไม้กลับมาสดชื่นมีชีวิตชีวา มองไปเห็นใบเขียวชอุ่มครึ้มไปหมด
พอเส้าถิงหนานกลับจากทำงาน เขาก็บอกเธอว่า “อีกไม่กี่วันเพื่อนคนหนึ่งจะแต่งงาน อยากพาหางหางไปร่วมงานด้วยกันไหม?”
“ใครเหรอ ผู้ชายหรือผู้หญิง จะหาเรื่องพวกเราหรือเปล่า เป็นมิตรไหม?”
“ผู้ชาย มีฉันอยู่ทั้งคน ใครจะกล้าหาเรื่องพวกเธอ ก็แค่ไปกินข้าวเท่านั้น ถือโอกาสไปปรากฏตัวให้คนอื่นได้รู้จักด้วย”
ฉู่หรานครุ่นคิดครู่หนึ่ง “งั้นก็ได้”
หลัก ๆ คือเธอรู้จักเพื่อน ๆ รอบตัวเขาน้อยเกินไป จนรู้สึกว่าไม่รู้เลยว่าสังคมที่เขาใช้ชีวิตอยู่เป็นแบบไหน
“ฉันควรใส่ชุดอะไรไป?”
“ชุดธรรมดาก็พอ ไม่ต้องใส่ชุดราตรี”