กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภรรยาจู้จื่อหัวเราะแห้ง ๆ สองครั้ง “พวกเขาไม่ได้คืนดีกัน และก็ไม่ได้คิดจะคืนดีกันด้วย บ้านเราเพิ่งซื้อรถบรรทุกมา จริง ๆ แล้วไม่มีเงินให้พวกคุณยืมหรอก”
สือโถวมองหม่าเซียงลี่แวบหนึ่ง หม่าเซียงลี่ก็เข้าใจทันที
“พ่อแม่ พวกเราออกไปคุยข้างนอกกันเถอะ พอดีในหมู่บ้านมีที่กินข้าวแล้ว พวกเราไปกินข้าวที่นั่น จะได้คุยกันสะดวก”
พวกเขาตรงไปที่บ้านหวัง ที่นั่นมีห้องแยกต่างหาก เรียกได้ว่าเป็นห้องส่วนตัว
ครอบครัวของสือโถวก็มาด้วย
ระหว่างกินข้าว คนบ้านหม่าอดทอดถอนใจไม่ได้
“หมู่บ้านของพวกคุณพัฒนาดีจริง ๆ ตอนนี้มีแม้กระทั่งร้านอาหารเล็ก ๆ แล้ว พวกเรามาเปิดร้านอาหารที่หมู่บ้านของพวกคุณได้ไหม” แม่หม่าพูดด้วยความอิจฉา