กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เกาเยวี่ยเซียงหัวเราะแห้ง ๆ “แบบนั้นก็ดีแล้วนะพี่ ตอนนี้ครอบครัวพี่ต่างจากเมื่อก่อนจริง ๆ แต่ตระกูลเฉินของเรายังไม่ค่อยดีเท่าไร พี่ก็เป็นลูกสาวตระกูลเฉินเหมือนกัน ต้องช่วยพวกเรานะ”
แม่ฉู่เบ้ปาก “ฉันช่วยพวกเธอไม่ได้หรอก”
พ่อแม่ของเธอมาเยี่ยม ตามปกติก็ควรทำอาหารให้สักมื้อ แต่เธอไม่อยากทำจริง ๆ จึงไปยกอาหารจากห้องอาหารข้าง ๆ มาสองสามอย่าง
“กินกันตามมีตามเกิดแล้วกัน พวกเธอมาแบบกะทันหัน ที่บ้านเลยไม่ได้เตรียมอะไรไว้”
คนตระกูลเฉินสีหน้าไม่ค่อยดีนัก
เกาเยวี่ยเซียงยังไม่ยอมเลิกรา “หรานหราน ดูสิ พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอรู้แล้วว่าตัวเองผิด ได้ยินว่าบริษัทเธอกำลังไปได้ดี ถ้าอย่างนั้นให้เขาไปทำงานที่บริษัทพี่ชายเธอดีไหม?”