กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอได้ยินหยางเยวี่ยพูดแบบนั้น สีหน้าของคนบ้านหวังก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
“เรื่องนี้ก็ต้องรู้จักร่วมทุกข์ร่วมสุขกันสิ” ป้าหวังพูดอย่างกระอักกระอ่วน
ต่อหน้าลูกสะใภ้ เธอวางท่าเป็นแม่สามีไม่ได้ โดยเฉพาะหลังจากลูกสะใภ้มีหลานชายแล้ว เรื่องต่าง ๆ ในบ้านแทบจะเป็นหวังหัวกับภรรยาเป็นคนตัดสินใจ
หยางเยวี่ยพูดว่า “จะมีผู้ชายสักกี่คนที่ยอมร่วมสุขกัน ผู้ชายพอร่ำรวยแล้วทอดทิ้งภรรยาที่ร่วมทุกข์กันมาตั้งเท่าไร เรื่องแบบนี้เห็นกันจนชินตา ดังนั้นผู้ชายหลายคนจึงทำได้แค่ร่วมทุกข์ แต่ร่วมสุขด้วยไม่ได้”
“ถ้าอย่างนั้นผู้หญิงก็ย่อมทำได้แค่ร่วมสุข แต่ร่วมทุกข์ไม่ได้เหมือนกัน นี่แหละธรรมชาติของมนุษย์ เป็นเรื่องปกติ”