กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันรุ่งขึ้น เส้าถิงหนานดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่า
หลังจากนั้น พอฉู่หรานตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เธอก็รู้สึกไม่สบายไปทั้งตัว ราวกับเส้นเอ็นลมปราณถูกเปิดออก ร่างกายอ่อนปวกเปียกไปหมดจนไม่อยากขยับ
เธอมองเวลา ตอนนี้เจ็ดโมงเช้า ซึ่งก็เป็นเวลาที่นาฬิกาชีวิตของเธอปลุกให้ตื่นพอดี
มือข้างหนึ่งยื่นมาจากด้านหลัง โอบกอดเธอไว้ “นอนต่ออีกหน่อยไหม?”
เสียงของเขาแหบพร่าและมีเสน่ห์ เธอไม่ใช่เพิ่งเคยได้ยินเสียงแบบนี้ของเขาเป็นครั้งแรก แต่ก็ยังรู้สึกว่าเพราะมากอยู่ดี
เธอหันไปมองใบหน้าของเขา โครงหน้าคมชัดและประณีต โดยเฉพาะจมูกที่ไม่สูงไม่ต่ำ ไม่ใหญ่ไม่เล็ก ได้สัดส่วนอย่างสมบูรณ์