กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าฤดูหนาวสว่างช้า ตอนนี้ 7 โมงแล้ว ข้างนอกยังมืดสนิท
แต่ก็เริ่มได้ยินเสียงปู่กับย่าคุยกันอยู่ชั้นล่างแล้ว
พวกเขาบอกว่านอนไม่หลับ ชินกับการตื่นเวลานี้แล้ว
นอนบนเตียงก็ไม่หลับ สู้ลุกขึ้นมาขยับแข้งขยับขาดีกว่า
ตอนนี้ทางตำบลหยุดยาวช่วงปีใหม่แล้ว ก็ยังไม่อยากลุกอยู่ดี
พอคิดได้อย่างนั้น ก็สบเข้ากับดวงตากลมใส่น่ารักคู่หนึ่งข้าง ๆ
เมื่อคืนหางหางนอนบนเตียงนี้เหรอ?
แถมยังนอนอยู่ในอ้อมแขนของเส้าถิงหนานตรง ๆ อีก
เส้าถิงหนานน่ะหลับสบายมาก ส่วนเสี่ยวหางพอตื่นก็เริ่มอยู่ไม่นิ่ง พลิกตัวไปมาอยู่ตรงนั้น