กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉู่หรานเดินออกมาจากบ้านหวัง ในใจครุ่นคิดเรื่องต่าง ๆ
ดูท่าม่ายจื่อคงตกใจกับเรื่องเมื่อคืน สงสัยในใจเธอคงตัดสินใจอะไรไว้แล้ว
ไม่ผิดคาด บ่ายวันนั้นก็มีแม่สื่อพาผู้ชายมาดูตัว
แถมยังมาไม่ใช่คนเดียว
ตอนนี้ยายฉีอยู่บ้านติดกับบ้านหวัง เห็นเข้าตาเต็ม ๆ ก็เริ่มร้อนใจ
บ่นกับคนในบ้านว่า “ถ้าเมื่อคืนไม่มีไหลสี่คอยช่วย ม่ายจื่อไม่รู้จะเป็นยังไง ยังไม่เห็นคิดจะมาขอบคุณสักคำ”
“แม่ครับ ม่ายจื่อกับบ้านหวังขอบคุณแล้ว” ฉีไหลสี่พูดขึ้นอย่างซื่อ ๆ อยู่ข้าง ๆ
โดนแม่ตัวเองถลึงตาใส่ “รู้อะไรบ้างเนี่ย นั่นเขาเรียกว่าขอบคุณเหรอ แค่พูดผ่าน ๆ ว่าอ้อ การขอบคุณต้องมีของขอบคุณสิ แค่นี้ก็ไม่เข้าใจ?”