กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คุณยายก็เห็นด้วย “เมื่อก่อนคิดว่าฉู่หรานไม่รู้จักรักนวลสงวนตัว ยังไม่แต่งงานก็ท้องเสียแล้ว แต่ตอนนี้ดูไปก็ไม่เห็นเป็นอะไร ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว เด็กยังใช้แซ่ฉู่ตามพวกเขาอีก แบบนี้บ้านฉู่ก็มีหลานชายแล้วไม่ใช่หรือ?”
เธอพูดต่อว่า “ถ้าพวกเราไม่ได้ไปล่วงเกินครอบครัวฉู่หราน ก็คงได้หาเงินไปกับเธอบ้าง”
คุณตาเม้มปาก “ช่างเถอะ พึ่งตัวเราเองดีกว่า คนหนุ่มสาวสมัยนี้เจ้าคิดเจ้าแค้นจะตาย เรื่องเล็กน้อยตอนเด็กก็ยังขุดมาพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนตรุษจีนยังมาหาเรื่องถึงบ้าน ไม่ใช่คนดีอะไรเหมือนกัน”
“นั่นสิ”