กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เด็กน้อยมองพ่อ แล้วมองแม่ ก่อนจะมองบรรดาผู้ใหญ่ที่นั่งล้อมอยู่รอบ ๆ
ตาของฉู่หรานก็เข้ามาด้วย “เด็กตัวแค่นี้จะให้หยิบของเสี่ยงทายอนาคตไปทำไม เอาทองคำมาจากไหน? ของแบบนี้ก็เอามาอวดกันได้ด้วยหรือ?”
อาจเพราะสัมผัสได้ถึงความไม่เป็นมิตรของผู้ใหญ่คนนี้ เสี่ยวหางหางจึงกะพริบตากลมโตแล้วจ้องเขา ก่อนจะกวาดของทั้งหมดเข้ามาไว้ตรงหน้าตัวเองในคราวเดียว
ฉู่หรานไม่สนใจตาของเธอ เธออุ้มลูกขึ้นมา “หางหางของเราอยากได้ทุกอย่างเลยสินะ”
“อา อา…” เสี่ยวหางหางโบกมือเล็ก ๆ ไปมา
ฤดูหนาวต้องใส่เสื้อผ้าค่อนข้างหนา การอุ้มเด็กวัยหนึ่งขวบจึงไม่ใช่เรื่องเบาแรง อุ้มได้พักหนึ่งเธอก็ส่งลูกให้เส้าถิงหนาน