กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอฉู่หรานปิดไลฟ์สด ความรู้สึกตึงเครียดก็คลายลง
เธอมองเส้าถิงหนาน “คนที่ชื่อสุภาพบุรุษเชียนเชียนอะไรนั่นเป็นเพื่อนนายหรือเปล่า? เขาจำฉันได้แล้ว แบบนี้ก็รู้เรื่องนายด้วยใช่ไหม?”
“น่าจะเป็นคนที่เธอเห็นที่บ้านฉันวันนั้น เขาชื่อเนี่ยจื่อเชียน”
“ถ้าอย่างนั้นก็คงใช่ ชื่อมีคำเดียวกันอยู่ด้วย เขารู้เรื่องฉันแล้วจะมีผลอะไรกับนายไหม? ทางพ่อนาย…”
เส้าถิงหนานส่ายหน้า “ฉันบอกเขาแล้วว่าอย่าเที่ยวเอาไปพูด เขาจะเก็บเป็นความลับ”
“อย่างนั้นก็ดี เมื่อกี้ฉันกังวลมาตลอดว่าจะกระทบนาย”
เส้าถิงหนานลูบศีรษะเธอ “เป็นห่วงฉันขนาดนั้นเลย?” เขาลากเสียงแล้วขึ้นเสียงสูงท้ายประโยค ฟังดูเย้ายวนอยู่หน่อย ๆ