กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เส้าถิงหนาน! คุณจะทำอะไร?” เสียงของเธอสั่นห้ามไม่อยู่
เสียงของเขาดังขึ้นจากด้านบนพร้อมรอยยิ้ม “ไม่มีอะไร ขยับเข้ามาใกล้อีกหน่อย”
แต่เธอไม่อยากอยู่ใกล้ขนาดนี้ เดิมทีก็รู้สึกกระสับกระส่ายอยู่แล้ว ถ้าใกล้กว่านี้อีก จะหลับลงได้หรือ?
อาจเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงแรงต่อต้านของเธอ เขาจึงไม่ได้ออกแรงมากนัก และไม่ได้กอดรัดแน่นเกินไป
“นอนเถอะ กลางดึกยังต้องตื่นขึ้นมาให้นมลูก”
คนพูดไม่ได้คิดอะไร แต่การพูดประโยคนี้ออกมาในเวลานี้กลับทำให้บรรยากาศที่เดิมก็คลุมเครืออยู่แล้วร้อนแรงยิ่งขึ้น
ฉู่หรานยังอยากขยับออกห่างจากเขาอีกหน่อย แต่เมื่อสัมผัสได้ว่าร่างกายของเขาแข็งเกร็งขึ้นเล็กน้อย เธอก็ไม่กล้าขยับแล้ว
ตอนเช้า เธอตื่นขึ้นท่ามกลางเสียงไก่ขัน