กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉู่หรานพึมพำในใจ ฉันก็อยากทำคลิปหวือหวาแนวนั้นอยู่หรอก แต่มีใจไม่มีความกล้า เลยถ่ายธรรมชาติไปตามระเบียบแบบนี้ดีกว่า
อารมณ์ของเส้าถิงหนานที่ยกขึ้นสูงลิ่วก็ค่อย ๆ วางลงเบา ๆ เห็นเธอทำหน้ารู้สึกผิดแถมยังทำท่าทางน้อยใจเอง เขาก็ถอนหายใจ
เขาต่างหากที่ควรน้อยใจ ทำไมถึงไม่ไว้ใจเขาขนาดนี้
“บัญชีของเธอล่ะ บอกคนนอกยังบอกได้ ก็บอกฉันได้แล้วใช่ไหม”
ในใจก็กลุ้มใจ พวกเขาอยู่ใกล้กันขนาดนี้ บางครั้งก็ยังใช้เน็ตเดียวกัน ทำไมถึงไม่เคยไถไปเจอเลยนะ
ฉู่หรานยื่นป้ายคิวอาร์โค้ดนั่นให้อย่างเอาใจ “คุณสแกนเลย แต่ตอนนี้ยังไม่ต้องดูหรอก มีลูกค้ามา”