กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉู่หรานยังอดเป็นห่วงพ่อไม่ได้ พ่อของเธออายุไม่น้อยแล้ว หากต้องทำงานใช้แรงหนัก ๆ ทุกวัน ก็ไม่รู้ว่าจะไหวหรือเปล่า
คุณย่ามองเธอ “หลานห่วงแต่พ่อ พ่อหลานทำงานอยู่บ้านแล้วไม่ได้เงิน เขาก็อึดอัดใจ”
“หนูก็หาเงินอยู่ไม่ใช่เหรอ?”
“เขาเป็นผู้ชาย ก็อยากหาเงินด้วยตัวเอง”
“ปลูกผักก็ได้เงินเหมือนกันนี่ พอหนูใช้หนี้หมดแล้ว ก็ให้พวกย่าเก็บเงินไว้ได้”
“ยัยหนูอย่างหลานยังเด็ก ยังไม่เข้าใจหรอก ปล่อยพ่อไปเถอะ เงินของหลานก็เก็บไว้เอง แต่งงานมีลูกแล้ว ยังมีเรื่องให้ใช้เงินอีกเยอะ”
คำพูดของย่าทำเอาฉู่หรานงงไปหมด ไม่ใช่ว่าต่างก็หาเงินเหมือนกันเหรอ?
ทำงานเบาลงหน่อยไม่ดีหรือไง?