กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงอรุณยังไม่ทะลุ หมอกภูเขาปิดกั้นเหมือนล็อก
หลัวลี่ได้ยืนอยู่ห่างจากปากหุบเขายู่อวิ๋นสามจั่งแล้ว หินแตกใต้เท้าของเธอจมลงอย่างไร้เสียง ราวกับพื้นดินกำลังหายใจ เธอยกมือขึ้น เข็มทิศทองสัมฤทธิ์ลื่นออกจากแหวนวิญญาณฟ้าดิน เข็มสั่นระริก แต่กลับชี้ตรงไปที่ส่วนลึกในท้องหุบเขาอย่างไม่คลาดเคลื่อน ที่นั่นปราณวิญญาณกำลังเดือดพล่านราวน้ำเดือด แต่ถูกพลังบางอย่างที่มองไม่เห็นกดไว้ชั้นต่อชั้น ก่อตัวเป็นวังวนนิ่งประหลาด
"จัดค่ายกล" เสียงของเธอเย็นเยือก ราวกับดาบน้ำค้างถูกดึงออกจากฝัก