กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงอรุณอ่อนๆ ส่องสว่าง หมอกในป่ายังไม่กระจายหมดสิ้น
หลัวลี่ยืนอยู่ตรงหน้าผนึกต้องห้าม ฝ่ามือยังคงเหลือความอบอุ่นจากยันต์ทำลายข้อห้าม แม้แสงสีทองนั้นจะไม่สามารถทำลายผนึกต้องห้ามได้สิ้นเชิง แต่ในชั่วพริบตาที่กระดาษยันต์สัมผัส ก็กระตุ้นให้เกิดคลื่นพลังงานเล็กน้อยในระดับลึกของผนึกต้องห้าม เธอหรี่ตาลง สมองเล่นภาพโครงร่างของสัญลักษณ์ยันต์นั้นอย่างรวดเร็ว คลื่นพลังงานนี้เหมือนกับรอยแยกประหลาดบนสนามฝึกอย่างไม่ต่างกัน
"ผนึกต้องห้ามนี้... ไม่ใช่แค่การปิดผนึกธรรมดา" เธอพึมพำเบาๆ น้ำเสียงสงบแต่เฉียบคม
ซวนอิงยืนอยู่ข้างเธอ สายตาสงบราวน้ำนิ่ง "มีคนบงการอยู่เบื้องหลัง และอีกอย่าง... ไม่ใช่คนธรรมดาที่จะจัดวางได้"