กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงอรุณส่องผ่านหน้าต่างลายฉลุของหอประชุม ทอดเงาสลับซับซ้อนลงบนพื้นกระเบื้องหยกสีเขียว อากาศยังคงหอมกลิ่นไม้จันทน์ที่ไม่ทันจางหายจากเมื่อคืน แต่บัดนี้กลับถูกกลิ่นกระดาษหมึกและสมุนไพรวิญญาณแทนที่อย่างเงียบงัน
หลัวหลี่ยืนอยู่กลางโถง ปลายนิ้วเคาะเบาๆ บนแผนที่หนังแกะโบราณที่กางอยู่บนโต๊ะ สายตาคมกริบดั่งมีดกวาดผ่านทุกคนที่นั่งอยู่ เบื้องหลังเธอ ซวนอิ้งยืนนิ่งดั่งภูเขา ดาบที่เอวยังไม่ได้ชักออกจากฝัก แต่กลับแผ่ออร่าอันเกรี้ยวกราดแล้ว