กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อักษรสีเลือดบนม่านพลังอักขระยังไม่ทันจางหาย แรงกดดันจากยุคโบราณยังคงถาโถมดุจกระแสน้ำ ลั่วหลีแตะปลายเท้าลงพื้นเบา ๆ แหวนวิญญาณฟ้าดินเปล่งแสงสีเงินจาง ๆ พลันปรากฏระฆังปราบดวงจิตขึ้นในฝ่ามือหนึ่งใบ แววตาเธอเย็นเยียบ ข้อมือสะบัดเบา ๆ เสียงระฆังใสกังวานสะเทือนไปทั่วพื้นที่ในพริบตา
เป่ยหมิงยวนได้สติจากภวังค์ คิ้วขมวดแน่น หยาดเหงื่อไหลจากขมับ เขารีบปรับลมหายใจ กุมทวนยาวขวางลำตัว ก่อนถอยด้วยฝีเท้ามั่นคงไปยืนข้างลั่วหลี
“ไม่ใช่วิชาพรางตา” เสวียนเฟิงเอ่ยเสียงต่ำ คมดาบสั่นไหวเล็กน้อย ขณะที่แววตากลับเคร่งขรึมยิ่งกว่าเดิม “เป็นร่างจริง”