กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายลมราตรีพัดม้วนธงรบขาดวิ่น ขจัดกลิ่นคาวเลือดสายสุดท้ายให้สลายใต้ผืนฟ้า ลั่วหลียืนอยู่บนยอดเขานอกเมือง มองซากปรักหักพังอันเงียบสงัดในระยะไกล ทว่าภายในใจกลับปั่นป่วนดุจคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ
เธอไม่ได้กลับไปยังงานเลี้ยงฉลองชัยอีก
เปลวเพลิงสีน้ำเงินเข้มสายนั้นไล่ตามเงาหลังของเธอผ่านท้องฟ้ายามราตรี ก่อนหายลับไปในความมืดไร้ที่สิ้นสุด เธอรู้ว่านั่นไม่ใช่ภาพลวงตา หากเป็นภัยคุกคามที่มีอยู่จริง เป็นการกัดกร่อนจากต่างโลกที่แม้แต่ระบบก็ยังไม่อาจต้านทานได้โดยสมบูรณ์