กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมกลางคืนพัดผ่านชายแดนตะวันออกของโลกหงส์ทมิฬ หนาวเย็นจนซาบกระดูก
ลัวหลีย์ยืนอยู่บนหน้าผาแห่งหนึ่ง เบื้องหลังเป็นค่ายกลเกราะดาวที่เพิ่งสร้างเสร็จทันท่วงที แนวป้องกันที่หล่อด้วยโลหะระหว่างดาวนี้แวววาวสีเงินอันเย็นเยียบภายใต้แสงจันทร์ ราวกับแนวสันหลังมังกรมหึมาที่ทอดตัวขวางท้องฟ้าท้องดิน เธอใช้ปลายนิ้วลูบไล้ยันต์ลึกลับตรงแกนกลางของค่ายกลเบาๆ สายตาสงบนิ่งดั่งผืนน้ำ
"ฝูงสัตว์มารชายแดนตะวันออกจะเปิดการโจมตีทุกสองชั่วโมง" เสียงของเป่ยหมิงหยวนดังมาจากข้างหลัง น้ำเสียงซ่อนความเหนื่อยล้าเล็กน้อย "คลื่นแรกของคืนนี้ผ่านไปแล้ว แต่รอบต่อไปคงไม่ไกล"