กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ค่ำคืนมืดมิด เปลวเทียนในหอประชุมริบหรี่สะท้อนใบหน้าที่เคร่งเครียดของทุกคน อากาศฟุ้งกลิ่นหมึกจางๆ ปนกลิ่นยาสมุนไพรวิญญาณ เหมือนกับว่าแม้แต่เวลาก็หยุดนิ่งในขณะนี้
ล่อหลี่ยืนอยู่หน้าแผนที่ ปลายนิ้วชี้เบาๆ ที่ตำแหน่งเสวี่ยยวน ดวงตาแวววาววับด้วยแสงเฉียบเย็น "หายนะกำลังจะมาถึง เราไม่มีทางถอย"
เป่ยหมิงหยวนประสานมือไว้ข้างหลัง สายตาคมกริบกวาดผ่านทุกคนที่นั่งอยู่ "หากคำทำนายเป็นจริง เมื่อถึงเวลานั้นฟ้าดินจะสั่นสะเทือน ทั้งต่างโลกคงต้องตกอยู่ในหายนะใหญ่ แทนที่จะนั่งรอตาย ไม่ดีกว่าหรือที่จะโจมตีก่อน"
"แต่เราจะเอาอะไรไปสู้" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งขมวดคิ้ว "ทรัพยากรมีจำกัด กำลังพลกระจัดกระจาย หากลงมือโดยไม่คิด จะทำให้พันธมิตรตกอยู่ในวิกฤตใหญ่กว่านี้เท่านั้น"