กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝุ่นยังไม่ตกทั่ว ในอากาศยังตกค้างคลื่นพายุพลังงาน หลัวหลีเอ๋อร์ยืนอยู่ที่เดิม ฝ่ามือสั่นเล็กน้อย แต่ยังคงกำแหวนฟ้าดินแน่น เธอรู้สึกได้ว่าพื้นที่ภายในแหวนยังสั่นเบา ๆ ราวกับพลังแห่งความไม่รู้บางอย่างยังไม่สงบลงอย่างสมบูรณ์
จากด้านหลังดังเสียงต่ำของเซวียนฟง "แม้ทางเดินปิดแล้ว แต่ปราณมืดที่ตกค้างยังไม่กระจายไปโดยสิ้นเชิง"
"ฉันรู้" หลัวหลีเอ๋อร์พูดเบา ๆ สายตาตกที่เงามายาเหมือนรอยแยกข้างหน้า นั่นคือร่องรอยสุดท้ายของประตูต่างโลก ดั่งแผลเป็นที่สลักระหว่างฟ้าดิน แม้ถูกผนึก ก็ยังคงเปล่งกลิ่นอายที่ไม่สบายใจ