กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงพระอาทิทย์อัสดงยังไม่จางหาย อากาศในค่ายพันธมิตรยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นสงครามที่ไม่มอดดับ ทุกคนที่เพิ่งผ่านการสู้รบชีวิตตายยังไม่ทันหายใจ วิกฤตใหม่ก็ซุ่มเร้นอยู่ในเงามืด
หลัวหลี่ยืนอยู่หน้าหอประชุม ปลายนิ้วเคล้าขอบแหวนฟ้าดินเบา ๆ ความคิดในใจพล่าน เธอมองรายงานความเสียหายที่เพิ่งส่งมา ขมวดคิ้วเล็กน้อย—เส้นทางโจมตีของศัตรูตรงกับแผนป้องกันที่พวกเขาปรับเปลี่ยนชั่วคราวอย่างสมบูรณ์ แม้กระทั่งเวลาเปลี่ยนเวรก็แม่นยำ
"บังเอิญเกินไป" เธอพูดกับตัวเอง ดวงตาแว่วความเย็นชา