กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในชั่วขณะที่แสงสว่างกลืนกินเงาร่างของทุกคน หลัวหลีรู้สึกเพียงโลกหมุนคว้าง เมื่อตั้งหลักได้ก็พบว่าตนอยู่ในหุบเขาลึกอันมืดมิด ผนาหินรายรอบสูงเสียดเมฆ หมอกไออบอวล ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นอายเก่าแก่และอึดอัด
“ที่นี่... ที่ไหน?” เสวียนเฟิงเอ่ยถามเสียงเบา มือกำมีดสั้นไว้แน่น สายตาระแวดระวัง
เป่ยหมิงหยวนค่อย ๆ เก็บกระบี่เขาฝัก สายตากวาดไปรอบ ๆ “ภูมิประเทศซับซ้อน ไม่เหมาะกับการรบขนาดใหญ่ แต่ก็ไม่เป็นผลดีต่อการถอนตัวอย่างรวดเร็วของเรา”