กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปลายดาบของเสวียนเฟิงเชิดขึ้นเล็กน้อย แสงเย็นฉายสะท้อนรอยสีเลือดสดในห้องลับ อากาศราวกับจับตัว หลัวหลีเอ๋อร์ยืนอยู่แถวหน้าสุด ข้างหลังคือครอบครัวที่พลัดพรากมานาน ส่วนข้างหน้าคือเงาของศัตรูที่ไม่รู้จัก
"ลงมือ!" ชายคนนั้นตะโกนเบาๆ ใต้เสื้อคลุมเงาดำสามเงาพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว เร็วจนเกือบเป็นภาพซ้อน!
เป่ยหมิงหยวันชักดาบทันที ปราณกระบี่ดุจพายุทอร์นาโดกวาดออกไป บังคับให้หนึ่งในนั้นถอยออก เสวียนเฟิงคำรามดังก้องและกระบี่ในมือกลายเป็นแสงพุ่งทะยาน บังคับอีกคนเข้ามุมผนัง ส่วนหลัวหลี เผชิญหน้ากับบุรุษเสื้อคลุมโดยตรง
รอยแดงในฝ่ามือของฝ่ายตรงข้ามพลันพองตัวขึ้น ดึงคลื่นพลังวิญญาณประหลาดในอากาศ ราวกับแม้แต่ปริภูมิก็บิดเบี้ยวไปบ้าง