กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายชราเอ่ยช้า ๆ “เขาอยู่ในซากโบราณสถานที่ถูกผนึกแห่งหนึ่ง…”
เมื่อคำนี้หลุดออกมา ราวกับแม้แต่สายลมในหุบเขาก็หยุดนิ่ง ใจของหลัวหลีสั่นสะท้าน ทว่าเธอฝืนประคองจิตใจให้มั่นคง พลางจับจ้องชายชราด้วยแววตาเจิดจ้าดุจเปลวเพลิง
“ซากโบราณสถานนั้น…อยู่ที่ใด” เสียงนางทุ้มต่ำ ทว่าทอความแน่วแน่ที่มิอาจมองข้าม
ชายชราเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกำลังชั่งใจว่าควรพูดต่อหรือไม่ สุดท้ายเพียงกล่าวเบา ๆ “เมื่อเจ้าแข็งแกร่งพอแล้ว ย่อมรู้เอง”