กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาชูใบมีดสั้นขึ้น แววเย็นวาบผ่านอากาศ — ทว่ากลับไม่ฟันลงมา
ดวงตาของหลัวหลีหดเล็กน้อย ชั่วขณะถัดมาจึงพบว่ามันเป็นเพียงประกายเย็นที่ใบไม้สะท้อนเมื่อลมกวาดผ่านยอดพฤกษาเท่านั้น นางผ่อนลมหายใจเบา ๆ กดอารมณ์ที่ปั่นป่วนในใจให้สงบลง ปลายนิ้วไล้ไปตามอักขระละเอียดบนผิวกุญแจทองแดงอีกครั้ง รอยสลักโบราณเหล่านั้นราวกับตอบรับสัมผัสของนาง พลางร้อนผ่าวขึ้นเล็กน้อย
“สายเลือด ผลกรรม ระบบ…” นางท่องในใจถึงคำพูดของผู้อาวุโส ความคิดแผ่ขยายเป็นชั้น ๆ ราวน้ำขึ้น “ฉันไม่ได้บังเอิญมาถึงโลกนี้ แต่ถูกกฎเกณฑ์ของโลกนี้ ‘เลือก’ ตัวมา”