กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนนั้นยืนอยู่ในความมืด เสื้อคลุมโบกไหวตามลมเบาๆ เศษแตกจี้หยกในมือเขาเปล่งแสงหม่นๆ ราวกับสอดประสานกับจี้หยกที่หน้าอกของโลวหลี่แต่ไกล
"นายมาในที่สุด" เสียงของเขาทุ้มและคุ้นเคย เหมือนส่งมาจากส่วนลึกของความทรงจำ
โลวหลี่กำกระบี่แน่น แสงเย็นวาบในตา "นายคือใคร"
ยังพูดไม่จบ เงาของคนนั้นก็เลือนราง วินาทีต่อมาปรากฏตัวต่อหน้าเธอแล้ว กระแสลมเย็นฉ่ำพัดมา ทำให้หัวใจเธอสั่นสะเทือน