กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงแตรเตรียมศึกฉีกผ่านแสงรุ่งอรุณ คบไฟในค่ายยังไม่ดับ เสียงเกราะเหล็กกระทบกันดังก้องอยู่นอกเต็นท์แล้ว
หลัวหลียืนอยู่หน้าหินสะกดวิญญาณ ปลายนิ้วยังแตะอยู่ที่ลำแสงสีน้ำเงินนั้น เย็นเฉียบดั่งคมดาบ นางหลับตา รับรู้ว่าสายธารข้อมูลภายในระบบกำลังไหลทะลักอย่างบ้าคลั่ง การนับถอยหลังของโซ่สั่นพ้องถูกอัปเดตในความคิดไม่หยุด: 00:14:36
“เวลาเหลือไม่มากแล้ว” นางพึมพำประโยคหนึ่ง แล้วหันหลังเดินออกจากโถงใหญ่
เป่ยหมิงยวนรออยู่ข้างนอกตั้งแต่แรก ส่วนเสวียนเฟิงพิงต้นไม้ต้นหนึ่ง ดูเหมือนหลับก็ไม่ใช่หลับ แต่จริง ๆ แล้วจิตเทวะเปิดเต็มที่ พอเห็นนางออกมา ทั้งสองก็ยืดตัวตรง