กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ระหว่างแนวเทือกเขาอันไกลโพ้น เมฆดำม้วนตัวปั่นป่วน สายฟ้าสีม่วงสายหนึ่งฉีกผ่านนภา
ลั่วหลียืนอยู่กลางเขตต้องห้าม กำหินสะกดดวงจิตไว้แน่นกลางฝ่ามือ และสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนรุนแรงจากภายใน แสงสีน้ำเงินของผนึกกลางอกหลินจิ่นกะพริบถี่ขึ้นเรื่อย ๆ แทบเต้นหนึ่งครั้งในทุกลมหายใจ ราวกับเสียงหัวใจจากยุคโบราณบางอย่างกำลังฟื้นคืนชีพทีละน้อย
“กุยซวี...กำลังจะเปิดจริง ๆ”
เธอพึมพำ เสียงถูกสายลมกลืนหาย