กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ราตรีมืดมิดดุจหมึก สายลมของหุบเขาพันกลพัดผ่านชายคา พาความหนาวเหน็บจากพิษอสูรที่ยังไม่สลายตัว
ในห้องลับ เปลวเทียนริบหรี่ ลั่วหลี่ยืนอยู่ข้างหน้าต่าง สายตาตกลงบนแสงสีน้ำเงินที่ยังไม่สลายไป เธอเอานิ้วลูบหินร่วมสั่นการรับรู้วิญญาณเบา ๆ ความคิดในใจผุดขึ้นมาคลุ้งคลั่ง หลินจิ่น... เหล่าหลานวิญญาณเงา... พลังสายเลือด...
"เขากำลังรออะไร" เสียงของเป่ยหมิงหยวนดังขึ้นจากข้างหลัง ทุ้มต่ำและสงบเย็น
ลั่วหลี่ไม่หันกลับไป เพียงแค่พูดเบา ๆ "รอจังหวะเวลา"