กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในจังหวะนั้นเอง แสงสีฟ้าสายหนึ่งพลันพุ่งผ่านท้องฟ้านอกหน้าต่าง มุ่งตรงไปยังทิศเหนือ!
ลั่วหลีมองแสงเย็นเยียบที่ทะลวงม่านราตรี ดวงใจพลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา นางเผลอกำเศษหน้ากระดาษรายชื่อที่อยู่ในมือแน่นโดยไม่รู้ตัว กระดาษสั่นไหวเบา ๆ ตามคลื่นพลังวิญญาณ ราวกับกำลังตอบสนองต่อบางสิ่ง
“ฉันรู้สึกว่า...มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล” เป่ยหมิงหยวนยืนอยู่ริมหน้าต่าง แววตาเคร่งขรึม “ปรากฏการณ์ประหลาดระดับนี้ ไม่น่าจะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ”
ลั่วหลีไม่ได้ตอบ เพียงค่อย ๆ ดับโคมไฟหยกเขียวตะเกียงสุดท้ายภายในห้องลับ ก่อนเก็บรายชื่อไว้อย่างระมัดระวัง นางรู้ดีว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ไม่อาจแพร่งพรายออกไปได้ แต่ข้อสงสัยในใจกกลับยิ่งทวีความซับซ้อนขึ้นทุกที