กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่ขอบฟ้าอันห่างไกล เงาร่างหนึ่งก้าวผ่านอากาศมาถึง เสื้อคลุมพลิ้วไหวรุนแรง แววอานุภาพราวรุ้งกินน้ำ
ในมือเขาถือกระบี่แต้มเลือดยาว ปลายกระบี่ชี้ไปตรงที่ลัวลี่
บุคคลนั้นยังไม่ทันลงพื้น ลมพายุก็พัดกวาดทั่วสนามแล้ว แม้แต่ซวนเฟิงยังต้องถอยครึ่งก้าว
"ลมหายใจที่แข็งแกร่งจริง ๆ..." เป่ยหมิงหยวนจ้องมองอย่างจริงจัง "ไม่ใช่มู่หยงเสี้ยว"
ลัวลี่หรี่ตาลง ระฆังเตือนในใจดังก้องขึ้น