กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่เข็มนาฬิกาหมุนย้อนทิศทาง ร่างของเงามายาก็พร่าเลือนลงอย่างฉับพลัน ก่อนจะกลายเป็นแสงตกค้างสายหนึ่งและถอยกลับเข้าไปในแท่นศิลาจารึก ความกดดันภายในห้องลับสลายไปในพริบตา อากาศกลับมาไหลเวียนตามปกติ
ลั่วหลียืนอยู่กับที่ ฝ่ามือมีเหงื่อซึมเล็กน้อย แต่แววตายังคงแน่วแน่
“ไม่เลว” ชายชราพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “เธอเริ่มหยั่งถึงวิถีแห่งค่ายกลแล้ว”
เป่ยหมิงหยวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะเดินมาหาเธอและถามเสียงเบาว่า “รู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง?”