กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลัวลี่มองเงาคลุมเครือยืนอยู่ท่ามกลางลมหิมะ ความไม่สบายใจพลุ่งพล่านขึ้นมา เธอรัดแน่นตราประทับชาดในฝ่ามือโดยไม่รู้ตัว ตราประทับนั้นกระตุกเล็กน้อย ราวกับกำลังตอบสนองบางอย่าง
เป่ยหมิงหยวนมองตามสายตาของเธอ ขมวดคิ้ว "มีคน"
ซวนฟงเหลือบตา แส้ยาวในมือค่อยๆ พันรอบข้อมือ "ที่นี่ไม่เหมาะให้นักท่องเที่ยวมาชม"
ทั้งสามคนสบตากัน ปรับตำแหน่งยืนอย่างเข้าใจกัน พร้อมรับศึกทุกเมื่อ
"กลับก่อน" หลัวลี่พูดเสียงเบา "เดี๋ยวนี้เรายังไม่ใช่เวลาที่จะสู้ตรงๆ"
พวกเขาเก็บแก่นอสูรกับวัสดุต่างๆ แล้วเดินทางกลับ บรรยากาศตลอดทางหนักอึ้ง ไม่มีใครเอ่ยปากอีก