กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงสวดทุ้มต่ำดังมาจากที่ไกล ๆ คล้ายคาถาโบราณบางอย่าง, คล้ายดวงจิตวิญญาณที่หลับใหลมานับพันปีกำลังตื่นขึ้น
เป่ยหมิงเยวียนกำด้ามกระบี่แน่น เอ่ยด้วยเสียงแหบต่ำว่า “พวกเรา...ไม่ใช่กลุ่มแรกที่มาถึง”
หัวใจของลั่วหลีพลันเย็นวาบ ตราประทับชาดกลางฝ่ามือร้อนลวกราวเปลวเพลิง เธอกวาดตามองรอบด้านอย่างรวดเร็ว ก่อนพบว่าอักขระเหล่านั้นไม่ได้หยุดนิ่ง หากแต่กระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อยตามจังหวะลมหายใจของพวกเขา ราวกับกำลังตอบสนองต่อบางสิ่ง
“ระวังใต้เท้า” เสวียนเฟิงเตือนเสียงต่ำ “สถานที่แห่งนี้มีชีวิตขึ้นมาแล้ว”