กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คลื่นกระเพื่อมจากการต่อสู้ยังไม่จางหาย อากาศในป่ายังคงหนาแน่น
หลัวลี่ยืนอยู่ชายค่ายพัก แววตาเย็นเยียบคมกริบดั่งดาบ ดาบสั้นในมือยังไม่คืนฝัก เสื้อผ้าเปื้อนเลือด แต่เส้นลายสีแดงเข้มในฝ่ามือกำลังหมุนช้า ๆ ราวกับรับรู้ถึงบางสิ่ง
เสียงทะลุอากาศจากที่ไกลทันใดพุ่งเข้ามา มันคือมู่หรงเสี่ยวพากำลังที่แพ้กลับมาอีกครั้ง
"นายไม่ตายง่ายจริง ๆ" เสียงคำรามของเขาฉีกความเงียบ "แต่ครั้งนี้ ฉันจะไม่ให้โอกาสนายอีกแล้ว"
"มาสิ" มุมปากหลัวลี่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยือกเย็น แววตาคมกริบดั่งดาบ "ฉันรอนายมานานแล้ว"