กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลั่วหลีจ้องมองนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยการหยั่งเชิงของป๋ยหมิงหยวน มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงความห่างเหิน “นายคิดว่ายังไงล่ะ?”
เธอไม่เปิดโอกาสให้ฝ่ายนั้นถามต่อ หันหลังก้าวเดิน เสื้อคลุมพริ้วสะบัด เสียงดังพึ่บพั่บ ในป่าเบื้องหลังแสงสีฟ้ายังไม่จางหาย กลิ่นอายความตายของอสูรกายและคลื่นพลังเวทตกค้างอยู่ในอากาศ
“ไปกันเถอะ” เธอกล่าว “ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ควรอยู่ถาวร”
ป๋ยหมิงหยวนยืนอยู่ที่เดิม จ้องมองแผ่นหลังของเธอครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ถอนหายใจแล้วชักกระบี่เดินตามไป